Prawo Cywilne i Rodzinne w Norwegii

  1. Małżeństwo 
  2. Rozwód 
  3. Prawa rodzicielskie i prawo dziecka 
  4. Urząd opieki nad dzieckiem 
  5. Pomoc adwokata

1. MAŁŻEŃSTWO 

Jeśli oboje jesteście polskimi obywatelami i chcecie zostać małżeństwem w Norwegii to musicie mieć pozwolenia na pobyt. 

Poza tym trzeba wypełnić wniosek o próbę ”warunków małżeństwa” i wysłać norweskiemu urzędowi podatkowemu (Skatteetaten), wszystkie formularze są ogólnie dostępne na stronie urzędu podatkowego. 

Po wypełnieniu formularzy dostaniecie atest od urzędu podatkowego, że możecie wziąć ślub. 

Jeśli jedno z Was jest obywatelem polskim a drugie obywatelem norweskim trzeba też wypełnić formularz dotyczący próby warunków małżeństwa. Do tego trzeba też dołączyć zaświadczenie z ambasady polskiej, że nie jesteś w Polsce w oficjalnym związku. Więcej informacji na ten temat może też udzielić polska ambasada w Oslo. 

Jeśli planujecie wziąć ślub w Polsce i jesteście oboje polskimi obywatelami musicie się skontaktować z polskim urzędem lub z polską ambasadą w Norwegii na temat jakie warunki polskie prawo stawia do podjęcia małżeństwa. Aby zarejestrować Wasze małżeństwo w Norwegii wystarczy, że skontaktujecie się z norweskim urzędem podatkowym i przedstawicie oryginalny akt małżeństwa. Jeśli akt małżeństwa jest tylko w języku polskim musi on być przetłumaczony na angielski lub norweski poprzez przysięgłego tłumacza. 

2. ROZWÓD 

Małżonek lub małżonka może bez podania powodu żądać rozwodu. Warunkiem rozwodu jest to, że partnerzy muszą być co najmniej rok w oficjalnej separacji lub 2 lata w faktycznej separacji (nie mieszkając razem). 

Żeby ubiegać się o oficjalną separację trzeba wypełnić poprawne formularze i wysłać norweskiemu urzędowi. Do nich trzeba też dołączyć akt małżeństwa.. Jeśli małżonkowie mają wspólne dziecko poniżej 16 lat prawo wymaga udokumentowania próby mediacji pomiędzy stronami. 

Bez oficjalnej separacji warunkiem jest że małżonkowie faktycznie nie żyli razem minimum 2 lata. Jeśli obie strony są zgodne, że nie żyli razem 2 lata można się ubiegać o rozwód. Jeśli strony nie są zgodne z faktem, że żyli oddzielnie minimum 2 lata to potrzebna jest rozprawa sądowa. 

Formalność rozwodowa polega na wypełnieniu wniosku o rozwód minimum po roku separacji i dołączeniu oficjalnego pisma o separacji lub potwierdzenia małżonków, że żyli w faktycznej separacji więcej niż 2 lata. Do tego trzeba dołączyć akt małżeństwa. Podpisy na formularzach muszą być potwierdzone przez dwóch świadków. Papiery trzeba wysłać do norweskiego urzędu. 

Jeśli jeden z małżonków popełnił poważną przemoc w stosunku do drugiego lub do dziecka można ubiegać się o rozwód bez separacji. 

Razem z rozwodem związany jest podział majątku. 

W sprawach rozwodowych radzimy skontaktować się z adwokatem tak żeby formalności i podział majątku zostały poprowadzone poprawnie. Sprawy rozwodowe mogą podlegać pod darmową pomoc prawną jeśli spełniasz poprawne warunki. Wtedy norweski urząd pokrywa cześć lub większość kosztów związanych z poradami prawnymi. 

3. PRAWA RODZICIELSKIE I PRAWO DZIECKA. 

Często z rozwodami następują pytania związane z codzienną opieką nad dzieckiem, prawem rodzicielskim oraz prawem do odwiedzin dziecka. 

W tej dziedzinie następują ważne sformułowania prawne: 

3.1 Prawo rodzicielskie (Nor: Foreldreansvar) 

Ten kto ma prawa rodzicielskie ma prawo do podejmowania decyzji w sytuacji osobistej dziecka.Np. są to decyzje na temat codziennego stawiania granic przy wychowaniu. To prawo wygasa wraz z ukończeniem 18 lat przez dziecko. Wykonywani prawa rodzicielskiego musi być wykonywane z tym co jest dobre dla dziecka. Jeśli dziecko ukończyło 7 lat ma prawo do wysłuchania przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji wpływającej na dziecko. Jeśli dziecko ukończyło 12 lat słowo dziecka ma być szczególnie ważne przy podjęciu jakiejkolwiek decyzji. Jeśli dziecko ukończyło 15 lat ma na własną rękę prawo do decyzji w sytuacjach dotyczących wyboru wykształcenia oraz meldowania/wymeldowania się do związków. 

Jeśli rodzice dziecka nie są małżonkami to prawa rodzicielskie automatycznie podlegają pod matkę dziecka. Jeśli ojciec dziecka ma mieć prawa rodzicielskie to trzeba zameldować to norweskiemu urzędowi. Warunkiem jest to, że obydwie strony się z tym zgadzają. Można też podpisać umowę, że sam ojciec ma mieć prawa rodzicielskie. 

Rejestrację praw rodzicielskich robi się poprzez wypełnienie poprawnych druków i wysłanie ich do norweskiego urzędu podatkowego. 

3.2 Prawo do codziennej opieki nad dzieckiem (Nor: Daglig omsorg for barnet) 

Jeśli rodzice dziecka mieszkają razem to oboje mają razem codzienną opiekę nad dzieckiem. W tej sprawie nie ma znaczenia czy rodzice są małżeństwem czy nie. 
Jeśli rodzicie nie mieszkają razem powstaje pytanie, z którym z rodziców ma dziecko mieszkać. Prawa do codziennej opieki nad dzieckiem przysługują temu z rodziców, z którym dziecko na co dzień mieszka. 
Jeśli dziecko ma ukończone 7 lat ma prawo do wysłuchania swojej opinii w decyzjach, z którym z rodziców ma na co dzień mieszkać. Prawa dziecka są mocniejsze przy decyzjach jeśli dziecko ma ukończone 12 lat. 

Rodzicie muszą być zgodni w temacie codziennego zamieszkania dziecka i opieki. Najlepiej żeby rodzicie spisali umowę gdzie dziecko na co dzień ma mieszkać lecz muszą też wysłuchać opinii dziecka oraz decyzja musi podlegać pod dobra dziecka. 

Jeśli rodzice nie mogą dojść do porozumienia można wziąć sprawę do sądu wtedy sąd podejmie decyzje wg dobra dziecka. Skontaktuj się z nami jeśli potrzebujesz porady prawnej związanej z decyzją o prawa do codziennej opieki nad dzieckiem. 

3.3 Prawo do odwiedzin dziecka (Nor: Samværsrett). 

Ogólnym prawem dziecka jest to, że ma ono prawo do odwiedzin obu rodziców mimo to, że nie mieszkają razem. Czy rodzice byli małżeństwem czy nie, nie ma to znaczenia. Obydwaj rodzice są odpowiedzialni w spełnieniu praw dziecka do odwiedzin drugiego z rodziców. 

Ogólne prawo drugiego z rodziców, które nie posiada codziennej opieki nad dzieckiem, polega na tym, że ma on/ona prawo do odwiedzin dziecka jeśli wyrok sądowy nie ogranicza tego prawa. 
Zakres prawa do odwiedzin zelży od umowy pomiędzy rodzicami. Jeśli rodzice umówili ”normalne prawo do odwiedzin” oznacza to: prawo do spędzenia jednego popołudnia w tygodniu z drugim rodzicem oraz co drugi weekend, 14 dni w wakacje letnie lub święta. 

Jeśli rodzice nie dojdą do porozumienia to każdy z nich ma prawo do przesłania sprawy do sądu i sądowej decyzji w określeniu praw odwiedzin dziecka. Skontaktuj się z adwokatem aby wypełnić pozew sądowy w sprawie. Dziedzina podlega pod darmową pomoc prawną jeśli spełniasz wymagane warunki wtedy norweski urząd pokrywa cześć lub większość pomocy prawnej. 

4. URZĄD OPIEKI NAD DZIECKIEM (Nor: Barnevernet) 

Jeśli rodzina ma problemy z dzieckiem w codziennym zapewnieniu opieki lub inne problemy domowe to urząd udziela konkretną pomoc aby zapewnić wymagane warunki bezpieczeństwa, rozwoju oraz środowiska dziecka. 

Istnieje darmowy telefon alarmowy do urzędu opieki nad dzieckiem (tel: 116 111) gdzie możesz zameldować o przemocy/znęcaniu się nad dziećmi lub poinformować o rodzinach, które nie są w stanie opiekować się dzieckiem z powodu nadużycia alkoholu, używania środków narkotykowych lub inne. 

Każda sytuacja rodzinna jest oceniana indywidualnie poprzez pracowników urzędu opieki nad dzieckiem. Główną intencją urzędu jest to żeby dziecko mieszkało razem z rodzicami. Dlatego urząd może pomóc jeśli rodzina ma problem. Niestety są też sytuacje gdzie rodzice nie są w stanie zapewnić głównych warunków opieki nad dzieckiem. 

5. POMOC ADWOKATA 

Jeśli masz problemy małżeńskie lub problemy związane z opieką nad dzieckiem skontaktuj się z nami na poradę z adwokatem.

  • images
  • images
  • images
  • images
  • images